Zaferleri Paylaşacak Kimsem Yok
Seninle mutluluğu paylaşmayı severdim,
her defasında senin hüznünü içime çektiğimde,
tıpkı göğsümün senin gözyaşlarını içine çekmesi gibi,
sen kollarımda ağlarken,
seni hâlâ acıtan geçmiş yüzünden.
Biliyorsun...
Sen hâlâ uyurken o sabahları özlüyorum,
ben çoktan kalkmış ve kahvaltıyı hazırlıyorken,
sen tam son anda uyanır
ve sürprizimi bozarsın.
Ve biliyorsun...
Planlar kurmayı özlüyorum,
nerelere seyahat edeceğimizi ve neler yapacağımızı,
her zaman beni yüzüstü bırakmana rağmen,
ve gerçekten istediğini söyleyip kendini savunmanı,
ama...
Ve şunu bil ki...
Zaferleri paylaşacak kimsemin olmaması bana ağır geliyor,
yenilgileri ise zaten kendime saklamayı öğrendim.
Zera Princ
